Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Jedną z najbardziej znanych metod leczenia zaburzeń psychicznych jest psychoterapia. Istnieje wiele modeli psychoterapii opartych na odmiennych założeniach teoretycznych. Badania nad jej efektami jasno jednak wskazują, że niezależnie od wybranej formy pomocy pacjenci poddani psychoterapii uzyskują znaczną poprawę w zakresie funkcjonowania i zmniejszenia się nasileniaodczuwanych objawów.

Psychoterapia służy usunięciu cierpienia pacjenta, Jest procesem, w którym oddziaływania terapeuty prowadzą do wywołania u pacjenta takich stanów, które umożliwią mu zrozumienie własnych przeżyć oraz uwolnienie się od nich. Psychoterapia pozwala na zrozumienie przyczyn swoich trudności i uczy kontroli nad własnym życiem. Jest to proces rozciągnięty w czasie, składa się z etapów, zróżnicowanych ze względu na odmienne sposoby oddziaływań oraz odmienne ich skutki.

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

To trudne - być dobrym rodzicem niepełnosprawnego dziecka.

Gdy w rodzinie pojawia się dziecko niepełnosprawne wszystko toczy się inaczej. Wiele ważnych dotąd spraw odchodzi na dalszy plan. TO dziecko jest w centrum naszego życia. Starsze, zdrowe dziecko słyszy nagle: musisz zrozumieć, jesteś starszy, musimy być cały czas z twoim chorym braciszku. Matka, a czasem cała rodzina, jest skoncentrowana na chorym maluchu. Ojciec, babcia „odchodzą” na dalszy plan”. Zdrowe dziecko „nie rozumie” dlaczego cała uwaga - dotychczas dla niego - została mu „zabrana” i przesunięta na brata/siostrę. Przeżywa tą sytuacje w ukryciu: „bo i tak nikt nie słucha, nie zrozumie”. Dźwiga ten ból w osamotnieniu. Dobrze jest gdy traumę łagodzi rozumiejąca babcia, sąsiadka, czy ukochany wujek.

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

„Choroba psychiczna nie tworzy talentu, ale może go wyzwolić,
spotęgować siły twórcze, nadać piętno niepowtarzalnej oryginalności”

Antoni Kępiński

Wpływ choroby artysty na ostateczny kształt dzieła to zagadnienie obecne w historii sztuki od dawna. Z punktu widzenia ściśle lekarskiego choroba psychiczna jest zjawiskiem szkodliwym, które często prowadzi do degradacji i zahamowania działalności twórczej, ale z perspektywy historii, poznania psychologicznego i wartości kulturowych poszerzyła ona wiedzę ludzką o takie obszary, których przyszło by może żałować, gdyby je skreślić z dziejów ludzkości (Kępiński, 1981, s. 80).

Schizofrenia jest jedną z chorób psychicznych, która często powoduje u chorego ekspresję w postaci artystycznej m.in. w formie plastycznej. Twórczość w schizofrenii jest wyrazem ekstatycznych wizji i przeżyć autora, poczucia zmiany własnej psychiki, wzmożonej zdolności przeżywania. Sztuka pełni odmienną niż w przypadku zdrowych ludzi funkcję polegającą na wymykaniu się wrogim siłom, które próbują zawładnąć chorym. Wytwory wyobraźni tworzone podczas choroby psychicznej mają też pewne specyficzne cechy. Malarstwo schizofreników charakteryzuje się: dziwacznymi, manierycznymi, barokowymi formami, ścisłym wypełnieniem po brzegi kompozycji, włączaniem elementów pisma, powtarzających się kształtów, symboli w danym obrazie, czy motywów w serii obrazów, geometryzacją, schematyzacją formy, dekompozycją ludzkich oraz zwierzęcych postaci, dziwacznymi monstrami (Bednarska, 2008).

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Osoby niepełnosprawne, chore oraz osoby z ich otoczenia są szczególnie narażone na stresujące sytuacje. Dlatego szczególnie ważne jest regularne dbanie o równowagę i dobre samopoczucie. Skuteczne radzenie sobie ze stresem często wymaga zmiany stylu życia. Poniżej znajdą Państwo kilka pomysłów jak to zrobić.

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Celem kształtowania i rehabilitacji młodzieży niewidomej jest przygotowanie jej do udziału w życiu społecznym i zawodowym. Praca zapewnia zarówno osobom z niepełnosprawnością, jak i osobom zdrowym niezależność osobistą i materialną, jednak dla tych pierwszych ma dodatkową wartość – kompensuje ograniczenia wynikające z deficytów. Z tego też powodu osoby z niepełnosprawnością przypisują pracy ogromne znaczenie, co jest zrozumiałe, ponieważ praca stanowi dla nich nie tylko źródło zarobku, ale również jest łącznikiem z życiem społecznym oraz wyznacznikiem normalnego trybu życia i własnej wartości. Aby jednak praca zapewniała osobie z niepełnosprawnością samorealizację, zaspokajała jej potrzeby oraz umożliwiała rozwój (przede wszystkim osobowościowy, ale także zawodowy), należy dokonać wyboru odpowiedniego dla siebie zawód i miejsca pracy.